حال و احوال این روزا
مردم این دوره زمونه
دوستی ها و دشمنی هایی که تشخیص دادنشون سخته
فقط یه آرزو دارم...
دلم می خواست: دنیا خانه ی مهر و محبّت بود
دلم می خواست: مردم، در همه احوال با هم آشتی بودند.
طمع در مال یکدیگر نمی کردند
کمر بر قتل یکدیگر نمی بستند.
مُرادِ خویش را در نامُرادی های یکدیگر نمی جُستند،
ازین خون ریختن ها، فتنه ها، پرهیز می کردند،
چو کفتاران خون آشام، کمتر چنگ و دندان تیز می کردند!
زنده یاد فریدون مشیری
حلول ماه مبارک رمضان را با این دو بیتی (که یادگاری از یک فضول است) مبروک می داریم!
آمد رمضان، نه جام داریم و نه دُرد
از چهر ه ی ما گرسنگی رنگ ببرد
در خانه ی ما ز خوردنی چیزی نیست
ای روزه برو ور نه تو را خواهم خورد
(در پاسخ به کامنت فضول)
1. جانا! سخن از زبان ما می گویی!
2. اگر گذر همسر گرامی بنده به اینجا بیفته (که میفته!) و اگر دستش به شما برسه (که خوشبختانه فعلاً نمی رسه!)؛ احتمالاً گذر شما هم به اونجایی میفته که اعراب، "نی" های مرغوبشون رو به اونجا صادر می فرمایند!
3. در این صورت (به علت بلبل زبانی و مزه پرانی) حساب بنده نیز با جناب "کرام الکاتبین" است.
4. برای ثبت در تاریخ (بلکه هم جغرافی) می گم: بنده کر نیستم! دوستان متأهلم یه خُرده دیر یادشون اومد که لال نیستند!
بیت ناموزون:
نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
ای فضول! اینارو زودتر می گفتی، حالا چرا؟
5. لطفاً دیگه سرکوفت نزنید! ایدز که نگرفتیم، زن گرفتیم. (خوب مگه چیه؟ بعضی ها شانس دارن ایدز می گیرن)
6. شاعر -علیه الرحمه- در مدح ازدواج می فرماید:
آنچه شیران را کُنَد روبَه مزاج
ازدواج است،ازدواج است، ازدواج
حالا هی بگید ازدواج بده.
***
این هم سهمیه ی شعر این پُست:
گفتیم:
سنگ روی سنگ
قرار بگیرد
گفتیم:
از آب ها کمانه کند
رنگین کمان ما
با سرخ ها، بنفش ها، آبی ها
گفتیم:
سطرهایی عاشقانه از جوانی مان را
جایی کنار بگذاریم
برای اولین قرار ملاقات با شما
گفتیم.
گوش نکردند
نه سنگ ها
نه رنگ ها
نه شما
حافظ موسوی
از کتاب: زن، تاریکی، کلمات
