دلا نتوان به زلفش آرميدن
از اين زنجير بهتر پا كشيدن
تو اى فايز! مكن بازى به زلفش
كه اين مار آخرت خواهد گزيدن
***
این دوبیتی رو یکی از دوستان ناشناس
تو قسمت کامنت ها نوشته بود؛ حیفم اومد اونجا بمونه و خاک بخوره، نوشتمش اینجا که شما هم مستفیض بشید.
اسم فایز رو که می بینم ناخودآگاه «یاد ایّام» میاد تو ذهنم؛ آلبومی که یکی از کارهای استثنایی و برجسته ی کارنامه ی هنری استاد شجریانه.
بخش آخر این آلبوم از 3 تا دوبیتی تشکیل شده: 2 تا دوبیتی از فایز و یه دوبیتی از باباطاهر که به عنوان تصنیف، پایان بخش این کارِ زیبا و فراموش نشدنیه.
امیدوارم شما هم از شنیدنش لذت ببرید.
***
به قربون خم زلف سیاهت
فدای عارض مانند ماهت
ببردی دین فایز را به غارت
تو شاهی خیل مژگان ها سپاهت
خودم اینجا دلم در پیش دلبر
خدایا این سفر کی می رود سر
خدایا کن سفر آسون به فایز
که بیند بار دیگر روی دلبر
تو دوری از برم دل در برم نیست
هوای دیگری هم در سرم نیست
به جان دلبرم کز هر دو عالم
تمنّای دگر جز دلبرم نیست
تصنیف: «خم زلف»
دوبیتی ها از فایز دشتستانی و باباطاهر
تکنوازی نی: جمشید عندلیبی
با صدای: استاد محمدرضا شجریان
از آلبوم یاد ایّام