من تذروی خوش سرودم از دیار نغمهخوانی
رشتهبند گردن من این سرود آسمانی
بال من بگشا و از بندم رها کن
پایم از این رشتههای بسته وا کن
تا فضای آسمان بیکرانه پر کنم با نغمههای جاودانه
تا فراز کوه و صحرا، دشت و دریا پر کشم
پر کشم تا بیکرانها پر کشم
تا گریزم از نیاز آب و دانه، آشیانه پر کشم
پر کشم تا بی نشانها پر کشم
پر کشم تا بگذرم از رنج و از درد زمانه
بال و پر شویم سحر در چشمهی پاک ترانه
من تذروی خوش سرودم از دیار نغمهخوانی
رشتهبند گردن من این سرود آسمانی
بال من بگشا و از بندم رها کن
پایم از این رشتههای بسته وا کن
ترانهی «تذرو» (ماهور)
شعر از زندهیاد بیژن ترقی
تنظیم، هارمونی و ارکستراسیون از زندهیاد علی تجویدی
با صدای استاد محمدرضا شجریان
کنسرت چهلستون اصفهان (تیرماه ۱۳۷۸)
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم خرداد 1388ساعت 23:42 توسط حمید
|
