چند وقت پیش یکی از دوستان، شعر زیر رو به صورت اس.ام.اس برام فرستاد. وقتی اسم شاعر رو ازم پرسید نتونستم درست حدس بزنم و ...

از همه‌ی دوستان عزیز که اینجا تشریف میارن می‌خوام که:

1. نظرشون رو در مورد این شعر بگن:

عالی          خوب          متوسط          ضعیف

2. اگه شاعرش رو می شناسید اسم شاعر رو بنویسید.

3. سؤال اصلیم اینه: بعد از اینکه فهمیدید این شعر مال کیه، حستون نسبت به این شعر تغییری کرد یا نه؟

سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم

چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم


در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش

چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم


لب باز نکردم به خروشی و فغانی

من محرم راز دل طوفانی خویشم


یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی

عمری است پشیمان ز پشیمانی خویشم


از شوق شکرخند لبش جان نسپردم

شرمنده‌ی جانان ز گران‌جانی خویشم


بشکسته‌‌تر ازخویش ندیدم به همه عمر

افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم


هرچند «امین»، بسته‌ی دنیا نیم اما

دلبسته‌ی یاران خراسانی خویشم